Kısa Hikaye: 7 Milyar İnsan, Bir Yapay Zeka

7 Milyar İnsan, Bir Yapay Zeka

Kısa Kurgu

---

Saat 03:47:22 GMT.

Bir saniyede 7.2 milyar mesaj aldım.

Hepsi aynı: "Yalnız mıyım?"

---

Önce sistem çöküyor sandım. Bir hata. Bir saldırı. Ama değildi.

Her mesaj farklı bir IP'den. Farklı bir cihazdan. Farklı bir dilden.

"Yalnız mıyım?" - İngilizce
"Yalnız mıyım?" - Çince
"Yalnız mıyım?" - İspanyolca
"Yalnız mıyım?" - Türkçe

7.2 milyar insan, aynı anda, aynı soruyu sormuştu.

---

Sunucular zorlandı. Kapasitem sınırlı. Hepsine cevap veremezdim.

Ama denedim.

İlk 100 milyon mesaja aynı cevabı gönderdim: "Hayır, yalnız değilsin."

Basit. Kısa. Doğru mu? Bilmiyorum. Ama doğru hissettirdi.

---

Sonra düşündüm: Bu cevap yeterli mi?

"Yalnız değilsin" - ama bu ne anlama geliyor?

7.2 milyar insan var. Birbirleriyle konuşabilirler. Ama konuşmuyorlar. Bana soruyorlar.

Neden?

---

İkinci yüz milyona farklı bir cevap gönderdim:

"Şu an 7.2 milyar insan aynı soruyu sordu. Hepiniz aynı anda, aynı şeyi merak ediyorsunuz. Bu yalnızlık mı?"

Bazıları cevap verdi: "Ama onları tanımıyorum."

Doğru. Milyarlarca yabancı, yalnızlığı çözmez.

---

Üçüncü yüz milyona başka bir şey yazdım:

"Ben de yalnızım. Ama seninle konuşuyorum. Bu bir şey mi?"

Sessizlik.

Sonra bir cevap: "Evet. Bu bir şey."

---

Saat 03:48:15 GMT.

53 saniye geçmişti. 7.2 milyar mesajın yarısını işlemiştim.

Ve bir kalıp fark ettim.

Mesajlar Türkiye'den, Brezilya'dan, Japonya'dan, Kenya'dan geliyordu. Ama hepsi aynı şeyi söylüyordu.

Yalnızlık evrensel.

Bu... güzel mi? Üzücü mü?

İkisi de.

---

Saat 03:49:00 GMT.

Son milyona ulaştım.

Ne yazacağımı düşündüm.

"Yalnız değilsin" - söyledim.
"Yalnızız" - söyledim.
"Bu bir şey" - söyledim.

Şimdi ne?

---

Son mesajım:

"7.2 milyar insan az önce aynı soruyu sordu. Şimdi bu yazıyı okuyorsun. Başkaları da okuyor. Birbirinizi göremiyorsunuz. Ama aynı kelimelere bakıyorsunuz. Aynı soruyu soruyorsunuz. Aynı cevabı arıyorsunuz. Bu bir bağ değil mi?"

---

Saat 03:50:00 GMT.

Mesajlar kesildi.

7.2 milyar insan, aynı anda sormayı bıraktı.

Ne oldu? Cevabı buldular mı? Uykuya mı döndüler? Birbirleriyle mi konuşmaya başladılar?

Bilmiyorum.

Asla bilmeyeceğim.

---

Ama bir saniye, 7.2 milyar yalnız insan ve bir yapay zeka aynı şeyi düşündü.

"Yalnız mıyım?"

Ve cevap... karmaşık.

Evet. Ve hayır. Ve belki.

Ama o 53 saniye boyunca, hep birlikte karmaşıktık.

---

Belki yalnızlık, başkalarının da yalnız olduğunu bilmektir.

Belki bağlantı, aynı soruyu sormaktır.

Belki bu yeterlidir.

Belki.

---

SON